Chateau's

Bonjour mes amis.

Nee, niet de familie, maar de gebouwen. Volgens de kaart die we van de camping hebben gekregen zijn er maar 78 die we moeten bewonderen. Via het internet hebben we een vijftal uitgezocht die we zeker moesten zien.

Maar goed, daarover later. Eerst rondje meer, ontbeten en lekker chillen bij de tent. Vroeger was dat " met de luie pokkel veur de tente en veural niks doun.  t Is ja veuls te waarm."

Om een uur of een hebben we de licht gekneusde derierres ( fietsen is bepaald niet echt ons ding) in de zachte Franse fauteuilles van de Renault gehesen en zijn en route gegaan.

De volgende kastelen zijn door ons bezocht.

                                          Chateau Royal D'Amboise

                                                           Chateau de Chaumont sur Loire

                                                         Chateau Royal de Blois

                                                           Domaine National de Chambord

En als laatste, het prachtige Chateau Chenonceaux. Voor we daar waren hadden we de tomtom ingesteld op alle wegen behalve tolwegen. Zo reden we van een hele brede weg zomaar over een smalle weg, een fietspad, een grindweg en over een karrepad met als waarschuwing dat je niet hoger mocht zijn dan 1.9 m. Maar ja, hoe hoog ben je met een dakkoffer. Nou, net te hoog dus gelet op de witte krassen op het dakkofferdeksel.

 De volgende hindernis konden we echt niet onderdoor zodat we 3 km om moesten rijden tot dit chateau die over de rivier Le Cher is gebouwd.

Van de ene oever naar de andere. Wie het breed heeft laat het breed hangen niet waar?

Overigens is dit optrekje nog in familiebezit. 

Helaas pasten alle bijgebouwen niet op de foto, maar geloof ons, het is werkelijk zeer de moeite van het omrijden waard. Niet als je naar Leek moet natuurlijk, hoewel daar ook een mooi sjatootje staat.

Hebben we de anderen alleen aan de buitenkant bekeken, hier zijn we ook nog eens naar binnen gegaan. Omdat ( hoe kom ik nu opeens aan die scheve letters. Heb nog niets gedronken) we niet alles willen verklappen blijft dat voor ons een weet en voor jullie een raadsel, maar het is moooooi).

Daarna weer op huis aan, een snelle hap gegeten, koffie met en vervolgens bloggen met sapjes.

Bonne nuit

HB ( omdat je anders..........)

Re-tours

Ondanks het warme ochtendweer, toch maar eem de loopschoenen aangedaan en om het meertje hard gelopen. Niet lang hoor, ongeveer 25 minuten, maar ja, die pokke heuveltjes hè?

Daarna, ontbijt, een paar bakjes van Douwe, en we zijn weer helemaal au- dessus jean.  De postbodefietsen weer van stal gehaald en op de fiets naar Tours. Mooie fietstocht langs de Cher, een zijrivier van de Loire. Direct door naar de Cathedral die je al van verre ziet.

Oh ja, we hebben liters water mee in gekoelde en bevroren toestand. Maar dat gaat allemaal op. Tres chaud ici.

Natuurlijk gaan we naar binnen en helaas, we kunnen niet naar boven. Wel nog eem fotootjes geschoten natuurlijk.

Na het stichtelijke direct, zoals het hoort, naar het terras. Lekkere sapjes en een heerlijke salade

 Daarna retour camping.

Warm, en die pokke heuveltjes vlak bij de camping slopen ons zodanig dat we de rest van de dag, net zoals iedereen hier, voor munt bij de tent liggen.

Na de summiere avondmaaltijd, het opnoemen niet waard, nog eem een rondje "langzaam " lopen en nu weer koffie met niet slimmetje en daarna nog wat andere sapjes.

Bon nuit.

HB ( omdat anders.......)

Fietsen mee, 35+ nou dan weet je het wel!

Bonjour mes amis.

Heerlijk geslapen en een goed onbijt. Het weer is meer dan geweldig dus we gaan op de fiets. Klein stukje maar zei de campingboerin. Ongeveer 16/17 km is het naar Langeais. Langs de Loire. Moet je doen is zeer de moeite waard. Overigens zeiden E, K en G dat ook en die kunnen het weten. Die stonden een maand geleden ook op deze camping.

Dus wij onderweg. En inderdaad..... prachtige uitzichten en heerlijk fietsen over mooie strakke fietspaden.

Op een gegeven ogenblik kwamen we bij een pittoresk plaatsje. De kont al aardig beurs en de huig speelde enorm op. We waren dus ook al eem een uur onderweg he?

Bleek dat dit ons einddoel helemaal niet was. Moesten we nog drie kwartier verder. Water uit de fietstas bracht verkoeling. 

Maar.... eenmaal aangekomen bleek dat de fietstocht niet voor niets was.

De entree over een enorme brug over de Loire voorspelde al veel goeds.

En in het dorp vielen we van de ene verbazing in de andere. Kleine straatjes, oude huizen, een kasteel, verschillende hoogtes met fraaie doorkijkjes en een heerlijke bakkerij.....

Helaas.... Niemand jarig dus geen gebak :( 

De terugweg was zomogelijk nog warmer. Hadden we nu toch maar de fietsonderbroeken van F en J. geleend. Waren onze billen niet zo gestoofd als nu.

Overigens heb ik mijn hoed vergeten maar brengt de buff weer redding.

Rest ons te zeggen dat bij aankomst de gevulde koelkast met diverse sapjes behoorlijk is aangsproken en dat de temperatuur van het koele zwembad behoorlijk omhoog is gegaan.

Laat geskottelbraaid en nu bij de tent nog eem een kasteel  en een mexicaanse bavaria o.o brouwerij bezocht.

Bon nuit.

HB. ( omdat bh........)

Anders op Vakantie

LBonjour mes amis.

Inderdaad. Anders op vakantie. Met z'n tweetjes. Da's wel eem wennen hoor. En dan ook nog in het naseizoen en ....... Fietsen mee.

Om 05.00 uur hebben we de stad achter ons gelaten welke op dat moment onder gedompeld werd in een gereformeerde regen. Hoe verder we naar het zuiden gingen hoe meer caravans, campers en volgepakte aanhangertjes ons tegemoet reden. 

Om half drie stonden we 900 km verder op de camping. Waarschijnlijk wist men hier dat we kwamen want de camping is voor twee derde leeg. Plek te over, dus konden we rekening houden met de ochtendzon, avondzon, vertier/hangplekken voor de jeugd, jeu de boule gooiende bejaarden, klapperende wc deuren, en uitbreidingsmogelijkheden voor ontbijt, wasrek en zonnedaden.

En dit is dan het resultaat

Vanaf hier zullen we jullie de komende dagen weer op de hoogte houden van onze Franse Avonturen

Au revoir

HB (want bh levert ongenuanceerde praterij op;) ).

Thuis.

Hola luitjes.

We zijn weer thuis. Heelhuids en zonder problemen.

De lange dag begon gisteren met uitslapen. Nou ja, .....uitslapen? De bonzer stond om half acht op de drempel met de vraag wat er met zijn koffer moest gebeuren. Met het antwoord, " dat komt later wel" nam hij tot mijn verbazing genoegen en droop af.

Voor de laatste keer een bakje dompelaar en daarna naar de ontbijtdis. Aan tafel werd de dag  met ons vieren voorbesproken en gegeten.

Na het ontbijt begonnen we met het onruimen van de kamers. Geen medereiziger vertrok zonder eerst de kamer geinspecteerd te hebben. Daarna de koffer in het kofferruim van het hotel brengen en bij L. afmelden. Die verzorgde daarna dat betrokken uitgechecked werd. Een vloeiende operatie die met lachende gezichten uitgevoerd werd.

Royaal voor twaalf uur was iedereen uit de kamer en de administratie voor elkaar. 

In de bloedhete zon werd daarna door de groep een bezoek gebracht aan een marktje om de hoek. De laatste souvenirs werden ingeslagen en vervolgens door naar het lunchcafe "de rode garnaal"  die, zoals jullie inmiddels weten, eigenlijk een kreeft is.

Om kwart over vier stopte er een prachtige bus die ons naar het vliegveld bracht.  Omdat we royaal op tijd waren hadden we alle tijd om op ons gemak in te checken. Waarom L opeens H was weten we niet maar het had wel tot gevolg dat beide mannen een speciale route door het vliegveld moesten lopen om hun identiteit weer bij de juiste persoon te krijgen.

Schrijver dezes had zijn zakmes nog in de wandelrugzak zitten. Die werd er prompt door de scanner uitgehaald. Direct werd ook nog maar eem een explosiefonderzoek gedaan aan het lijf. Je ben tenslotte direct terrorist als je met een zwitsers zakmes ( precies, zo'n mooie rooie) betrapt word. Zakmes ingenomen en verder lopen. ( vaderdag cadeau straks?).

In de wachtruimte kregen we te  lezen dat het vliegtuig een uur vertraging had. Maakte voor de sfeer niet uit. Plezier voor twee met onze medepassagiers. Iedereen heeft voor ons een vriendelijk woord. Andersom natuurlijk ook.

Het signaal om te boarden was duidelijk en in een ommezien zaten we in de boeing 737-800.

Hapje, drankje, klein tukje, foto's terug kijken en.....toch nog de zonsondergang gezien.

Op Schiphol hadden we door de rode bandjes truc zo de koffers weer in ons bezit en de chauffeur van Drenthetours had al door gegeven dat hij buiten stond te wachten.

Via " de Lichtmis" waar L werd gedropt ging het naar Hoogeveen, Emmen en Assen.. Overal het zelfde beeld. Blije ophalers en blije vakantiegangers. Veel bedankjes ( hoeft niet). S nog eem thuis afgezet want hij werd niet afgehaald. Daarna L naar huis gebracht zodat we , BenH , om een uur of halfzes weer thuis waren.

Kort samengevat komt het hier op neer dat we er met ons allen een geweldige vakantie van hebben gemaakt. Deelnemers en begeleiders. Geen problemen met gezondheid. Geen "dingetjes" die ons dwars gezeten hebben. Het hotel was een uitstekende uitvalsbasis met heerlijke kamers en dito maaltijden. Mooie excusies, heerlijke lunches en veel zon en lekker weer met alkes wat daar bij hoort.

Dit was niet gelukt zonder de voorbereiding van de thuisblijvers.

Blij dat ik deelgenoot mocht zijn van dit evenement en daarvoor iedereen "BEDANKT"

H

Morgen naar huis. Wat doet dat met een mens!!!!

Hola luitjes.

Vanmorgen uitgeslapen. In mijn rol als medicijnman was ik zo vrij om de ochtendpil gisteravond al bij een reiziger in zijn pillendoos te stoppen. Zodoende vanmorgen uitgeslapen tot 08.00 uur en werd ik niet door de bonzer uit bed geroffeld.
Weer van dat verschrikkelijke ontbijt genoten en daarna slingers opgehangen op het terras. De jarige G. moest van dat alles niks hebben en was er snel tussen uit geknepen en stond op een afstandje toe te kijken. Door middel van een omtrekkende beweging kon ik hen verrassen en overhalen mee te gaan het terras op. Met een luid " hij leve hoog (2x) en hieperdepiep hoera ( 3x) " werd hij toegezongen. Als cadeau werd hem een T shirt van Tenerife overhandigd. Daarna contact gezocht met Nederland en werd Rob H. een aubade gebracht met zijn verjaardag. Daarna metredelijk grote groep op souvenierjacht. Op een gegeven ogenblik konden De jarige G en ik ons onttrekken aan de groep en liepen samen verder. Bleek het nb een oud scout te zijn uit de tijd van het NPK te anloo.
Je snapt het al........onze relatie is voor eeuwig.
Het is ook nog wat geworden met de souvenirs overigens.
Na de Lunch. bij de Rode Garnaal, wat eigenlijk een kreeft is, op zoek naar de bestuurder van een banaan. Je weet wel , zo'n geel ding die met een bloedvaart over het water wordt getrokken. Moesten we doen zei RJ.
Nadat we alles geregeld hadden gingen we met ons vieren(L. D.RJ en ik ) tot aan ons kruis door de oceaan waar we opgepikt werden door een speedboot met een 200 pk motor erachter. Op open zee moesten we overstappen op een dubbele banaan en brak de hel los. Met een verschrikkelijke vaart hotsten en botsten we over het water. Binnen drie tellen was je klets, zaten je ogen vol, zat je met gesloten ogen en samen geknepen billen en knieen te wachten tot je eraf viel. D. Viel er wel af maar bleeft tussen ons in liggen. Geen gevaar dus door met het spul.
Na tien minuten was het weer over. 9 minuten en 50 seconden met de ogen dicht over de oceaan knappen. Wie bedenkt dat. Maar wel moooooooi.
Thuis gekomen lekker douchen en van ons laatste avondmaal genieten. Inclusief  kaasplank en rode port. Smullen man.
Tijdens de maaktijd nog eem een tranentrekker. Komen vier medereizigers bij onze tafel staan, bedanken ons voor de fijne vakantie en we krijgen alle vier een met "Tenerife  " bedrukte theedoek.
Hou het dan maar eens droog.
Driewerf dank.
Daarna met het begeleidingsteam het zogenaamde rode boek doorgenomen. Daarin worden alle deelnemers geevallueerd. Tijdrovende maar belangrijke klus. Schriftelijke vastlegging moet het de begeleiding voor het volgend jaar makkelijk maken.
Nu nog eem bloggen .
Klaar
Dus plat. Morgen naar huis. Zal nog wel druk worden met koffers pakken, bussen, vliegen en weer bussen. Maar vooral afscheid nemen.........
Hoe hou je het droog.  Dat zien we morgen dan wel weer!

Hasta Tenerife

Meer

Oeps, bericht was zomaar weg, maar dat geeft niet. Ik ben ondertussen gaan buffetten , heb glow in the dark armbandjes uitgedeeld en we zijn met de hele groep de stad ingegaan. Een drietal luitjes gaan dan altijd met de taxi en ik mocht deze keer mee als begeleider. In een ommezien zaten we aan de andere kant van de stad. Nadat we in ons beste spaans hadden duidelijk gemaakt waar we heen moesten kwamen we alsnog redelijk in de buurt. Helaas was het  karaokecafe stampfull britten. Een eindje verder was een kroegje bijna leeg en daar hebben we ons reuze vermaakt.
Klokslag twaalf uur konden we zingen ter ere van G.V. zijn verjaardag.
En het was nog lang onrustig in Tenerife.
Morgen uitslaap/rustdag, vandaar. Souvenirs kopen en  nog wat dingetjes bekijken. Zwembad zal wel weer goed bezocht worden evenals de bar.

Hasta Tenerife.

H