Alhambra

Hola amigos

Eem op en neer noar Graanaadaa west. Nu de lamp oet en de piepen bienoa vol. Dus morgen meer.

Adios amigos.

Hbes

Een ding scheelt..........

Hola amigos.

De dag weer begonnen zoals het moet. Nou dan weten jullie voldoende. Daarna het onvermijdelijke potje colonisten van catan. Een must voor de familie

Vervolgens heerlijk lunchen met van alles d'r op en d'r an. Tijdens het boodschappen een beste ananas gescoord en die moest er nu voor een deel aan geloven.

'S middags de zee maar weer even bekeken en 's avonds, na het diner voetbal gekeken.

Een ding scheelt, het was een waardeloze partij voetbal  waaruit  bleek dat Duitsland steeds meer laatste minuten nodig heeft om alsnog van tien man ( waar was Messie) onverdiend te winnen. 

Adios amigos.

Hbes

Rustdag

Hola amigos

Inderdaad, rustdag.

Voorgerecht: uitslapen en in plaats van een ontbijtje en overheerlijke lunch.

Hoofdgerecht: een ensemble van plompert, sapjes en zoutjes, plompert, krantje lezen, boekje lezen, plompert, hapjes, boodschapje doen, plompert, grote boodschap doen, smssen, bloggen, wat(s)eppen en sapjes en zoutjes voor tegen de dorst en voor voor de dorst.

Toetje: derde plaats wk voetbal.

Welterusten en adios amigos

Hbes.

Sevilla ( spreek uit: Sehbielja

Hola amigos.

Laat geworden gisteren, dus geen puf meer om te bloggen. Daarom dus nu.

Na het ontbijt, precies, Met Ester achter het stuur naar Sehbielja en Bettie achterin. Beetje flauw om dan maar weer over over die autogordel te beginnen dus dat hebben we maar wel gedaan. Vergeten is moeilijk nietwaar. Eerst naar de lidl om de nodige sapjes aan te vullen. Midden in de stad natuurlijk. Daarna op zoek naar een parkeergarage. Moest ook midden in de stad, dus allemaal of vol of te laag ( dakkoffer zit nog steeds op de auto) of niet bereikbaar ivm eenrichtingsverkeer. Na een poosje rondgereden te hebben schoven we een garage in met een helling naar beneden van zo'n 45%. Bijna beneden wisten we niet zeker of we erin wel in pasten. Volgens de beheerder van de garage moest het kunnen. Dat deed het ook. Nog twee centimeter op en da's meer dan voldoende. 

Op stap. Van te voren een top 10 uitgezocht die we natuurlijk allemaal moesten zien.

Buiten de parkeergarage vonden we onmiddellijk een kiosk waar we tickets konden kopen voor een "hop on hop off bus" . 8 minuten later zaten we bovenin te braden en te genieten van een geweldige stad. De hele rondrit duurde  een uur en veertig minuten waarin we over het expo terrein van 1929 en het expoterrein van 1992 reden maar ook langs bijna alle hoogtepunten van "onze eigen" top 10.

Te voet naar de Torre del Oro, de bakermat van Sevilla. Omdat het traditie is geworden om elk gebouw hoger dan 30 meter met de naam toren te beklimmen hebben we deze dus ook "gedaan". Van binnen prachtig betegeld en voorzien van airco was het een peuleschil. 

Daarna naar de Kathedraal en de naast/aanvast gelegen Giralda. 

Het is een van de drie grootste kerken van de wereld ( st Pieter, st Paul) en het is een prachtig gebouw waar alleen bescheidenheid past. Woorden schieten te kort dus moeten jullie het met een paar fotootjes doen.

Zo, genoeg.

Daarna de giralda beklommen. Hoog hoor en......... Rolstoel vriendelijk. Nou ja. Tot bijna boven aan toe zijn er geen traptreden maar alleen een soort hellinkjes. Ben je echter bijna helemaal boven en heb je rauwe handen van het wieltjedraaien moet je toch nog dertien traptreden op lopen. 

Hoe lullig is dat!

Koekel moar eem voor de biezeunderheed'n.

Verder maar weer maar van het gesjouw ook trek en dorst gekregen.

Tapastijd. Geen straf maar ja, spaanse kaart he? Toch, met handen en voeten weer een lekkere tafel vol uitgezocht. Kannetje sangria er bij, heerlijk hoor.

 Na de lunch naar de Real Alcazar. 

Da's het Alhamra van Sevilla. Mooi man. Wat een enorm gebouw, voorzien van een badhuis, daktuinen, fonteinen, de mooiste mozaiken, geweldig grote wandkleden en een prachtige engelse tuin.

Eem een fotootje maar weer en ook moar weer eem koekeln.

Na al dit moois te hebben aanschouwd en lichamelijk een prestatie van formaat te hebben geleverd moest de inwendige mens weer worden versterkt en de benen rust gegund worden. 

Hoera, weer tapas. Een koninkrijk voor diegene die dat heeft uitgevonden. 

Met een volle pokkel nog een rondje hop on hop off om weer dicht bij de auto te komen.

Inmiddels pikdonker geworden toen we weer casawaarts gingen. Moe en voldaan gleden we bij casakomst de plompert in. Gastheer Hans wilde de verlichting wel aan doen maar het was volle maan. Wat wil een mens nog meer! Zonder verlichting maar met sapjes en zoutjes en veel te vertellen werd het nog een lange nacht.

Adios amigos.

Hbes

Ps. Van de top 10 hebben we er maar drie gezien. Nog maar een keer (of vaker) heen, dacht ik. 

Moi

The day after.

Hola amigos.

Slecht geslapen? Nou dat valt wel mee hoor. Alleen, soms zie je bepaalde beelden voor je, weet je?

Nou ja, zo erg is het allemaal niet, toch? Volgende keer beter.........#%$£¥&€.

De dag begonnen in de plompert en daarna het inmiddels bekende ontbijtje. Vervolgens gingen we op stap. Bij de auto kwamen we uitbaatster Nellie tegen. We konden de inhoud van de dakkoffer wel in de garage leggen en als we wilden mochten we wel gebruik maken van strandstoelen en een parasol. Da's toch lief he? De matjes en de slaapzakken hebben we maar in de garage gelegd. Beter voor de spulletjes in plaats van elke keer in de brandende zon in de dakkoffer.

Daarna op naar El Rocio. Een dorpje dat zo uit een western lijkt te komen. De wegen zijn onverhard en overal staan van die hekken waar je paarden aan vast kunt knopen. Verder staan er olijfbomen van wel 1000 jaar oud. Nou, en dan vraag je je natuurlijk direkt af: " Nou, hoe dik zijn die dan wel niet?"

Nou, zo dik dus.

Voor de overige bijzonderheden van het dorp:

Koekel moar eem en kiek ploatjes.

Het dorp ligt in een nationaal park wat mede tot stand is gekomen door steun van het WNF. Het is bekend van de vele soorten vogels die hier voorbij komen. Ornithologen vanuit de hele wereld komen hier vogels spotten. Wij natuurlijk ook.

Nu wil het geval dat de vogeltrek vanuit het park dit jaar vroeg op gang is gekomen en er naar toe iets later dan normaal. Met andere woorden, geen vogel gezien dus.

Daarna door naar het strand van Matalascanas. Even lekker met de kont in de Atlantische Oceaan.

Twee keer blauw. Een keer van het water en een keer van de kou. Nee hoor, viel wel mee, maar het klinkt zo stoer.

Daarna weer terug naar onze casa "muy bueno" waar Hans lekker in het zwembad lag te dobberen.

Bij onze komst trok hij zich discreet terug, wat echt niet had gehoeven.

De avond werd door gebracht met pastasalade, kopje koffie met... , twee keer bloggen omdat het eerste stukje zomaar weg was (pokke humeur) en sapjes en zoutjes voor tegen en voor voor de dorst.

Morgen naar Sevilla: spreek uit: Sehbielja. Kiekn wat 't wordt.

Adios amigos

hbes

Gewoon een lekker daggie

Hola amigos.

Vanmorgen een ontbijtje met een gekookt eitje. Dat rijmt en is nog lekker ook. Een getoast broodje er bij en wat koffie en thee. En dat alles op het terras voor onze casa die we gemakshalve maar "muy bueno" genoemd hebben. Daarna pronto naar Hinojos (spreek uit: ienoggos, met de klemtoon op de eerste o. Boodschappen ( in Pilas) 

gedaan waarbij de enorme voorraad water (zonder hop, gerst en gist) genoemd dient te worden. Ook vermeldenwaardig is " de van de varkensarie" gesneden ham. Echt vers van het mes. Lekker man!!!!  Omdat er toch een marktje was daar ook maar even wezen kijken. Had niet veel om het lijf maar dat is ook niet nodig bij temeperaturen van 36+ of meer. 

Terug bij de casa direkt in de plompert. Lekker fris water met niet te veel chloor erin. Hans de uitbater kwam voor B aan met een waterluchtbed met veel drijfvermogen. Die is zeker bang dat ze zinkt met zo weinig vet om de pokkel. Voor de rest het gebruikelijke ritueel, hapje, drankje, halve perzik, abrikoosje, appeltje ( dus weer dorst) en snacks.

Even een rondje dorp wezen doen. Snikheet en alles dicht. Was ook nog geen 18.00 uur. Dan gaan de rolluiken weer omhoog. 

Straks gaan we voetbal kijken. Alle hoop op een goede afloop.

00.45 uur. Dikke shitzooi. Maar goed, het zij zo..................€#%$&¥.

Buenos noches en morgen een dikke kater.

Adios hbes .

We zijn er.

Hola amigos

We zijn er hoor, en we hebben ook al een heerlijk nachtje geslapen in Casa Velden.

Gistermorgen, na een heerlijk onbijtje, om 09.00 uur vertrokken. Een prachtige rit midden door Spanje. Rustige autoweg met de mooiste vergezichten. Zelfs sneeuw gezien. Na een tankpauze Ester maar weer achter het stuur en Bettie achterin.  Een prachtig plaatje. Dat vonden onze vrienden van de gardia civil afdeling trafico ook. Maar ja, ze bleven wel heel erg lang naast ons rijden. Maar goed, wat kon ons gebeuren. Ester heeft haar rijbewijs ja, dus wij dikke lol. Nou, het volgende kon ons gebeuren. 

Een uitgestoken arm en knipperende lichten dwong ons naar de zijkant van de weg. Rij- en kentekenbewijs moest getoond worden en het paspoort van Bettie. Die vonden ze klaarblijkelijk zo mooi dat ze daar de gegevens maar van noteerden. En oh ja, omdat ze geen autogordel om had ( nou gewoon vergeten) kreeg ze een boete van € 100,00.

Lekkere vrienden hoor.

Bij aankomst in Hinojos (spreek uit: ienoggos) werden we ontvangen met een rioga van de uitbaters Nellie en Hans.

Eerst even settelen en daarna voetbal gekeken. Wij gaan dus de Duitsers een pak op hun donders geven. Mooi.

Daarna plat. Hadden we wel verdiend.

Adios amigos.